De belevenissen van Sheralynn Winshante :
Couruscant Special Ik hoopte dit keer echt van mijn ellendige hoofdstaarten verlost te kunnen worden nadat wij eindelijk op Couruscant waren geland.
Maar nee hoor, in plaats van mijn operatie, belandde Igoar en ik zoals gewoonlijk weer eens in de problemen.
Dat begon gelijk al met een debriefing waar ik niet om gevraagd had. En ja hoor... Men zag mij weer als de ex van Igoar aan en ze wilde mij laten opsluiten.
Ik had daar totaal geen trek in, dus ik kreeg de keuze: of met een chip in mij lijf rondlopen zodat die pipo's mij ten alle tijden kunnen traceren of dat een Jedi op mij zal "passen." Ik koos voor het laatste omdat de eerste optie mij al helemaal niet beviel. Lunah Davonne werd dus mijn "babysitter".
dus Igoar en ik werden door haar op sleeptouw genomen naar de Jeditempel.
Ik heb nog nooit zoveel zweeftypes bij elkaar gezien. Bah, wat moeten die Jedi eigenlijkmaar een erg saai leven hebben. Ik moest wel blijven wachten, want als ik zonder Lunah de stad inging, kon ik alsnog opgepakt worden. Na het lange wachten in de Jedi tempel (waar ze helaas alleen gezond eten hadden, Blegh) kwam ik in een stroomversnelling terecht van allerlei dingen: # Igoar zijn tas werd ingepikt door een 1 of andere handelaar. (kregen we wel weer terug met moeite, gelukkig)
# Een irritant 'mens zonder gezicht' die vaag en irritant deed, maar ik vanaf het begin al het vermoeden had dat ZIJ de EX van Igoar was!
# Een gang vol met lasers, waar ik een poging deed om door heen te komen (geloof mij maar, een gewonde lekku voelt niet fijn) Gelukkkig was Lunah daar om de lekku te genezen. Â
Ik werd bijna gearresteerd omdat Lunah zich in de gang met lasers bevond en ze niet bij mij was. Maar Lunah loste dit probleem op. (Zij valt best mee voor een Jedi.)
Het ergste bleek dat ik vanaf het begin al doorhad dat het 'mens zonder gezicht' inderdaad de ex van Igoar was. Dat mens stak Igaor neer in een moment dat zij met zijn 2en alleen samen waren. Gelukkig was de verwonding niet zo erg, dat igaor er aan zal sterven, maar ik voelde wel een hoop haat en woede in mijzelf. Ik had al zoveel vrienden verloren en ik kon het er echt niet bij hebben om WEER een vriend te verliezen.
Als ik dat mens ooit in mijn handen krijg, zal ZIJ een kant van mij zien, die niemand bij mij ooit gezien heeft. Op het einde van de dag vroeg onze senator onze hulp om een beeldje terig te stelen. Dat ging niet zonder problemen, want de tegenstand was erg groot. Uiteindelijk kon ons groepje onder leiding van de senator het huis binnendringen.
Het koste wel het leven van een antal mensen en zelfs ik liep niet lekkere verwondingen op, maar ik gaf niet op. Ik vond uiteindelijk het beeldje. Ik mocht hem helaas niet houden (ik vond het erg mooi) en het beeldje ging terug naar de rechtmatige eigenaar.
Wat er verder met mij gebeurde? Tja, ik moest naar het ziekenhuis om behandeld te worden aan mijn verwondingen. Ik hoop wel dat ik op de kamer kon komen bij Igoar... Â Sheralynn was niet de enige Twi'lek van ons gezelschap. Â Â Â Sheralynn hier samen met Igoar. Â Â Â Sommigen overleefde het gevecht om het beeldje niet. (Hadden ze dat beeldje maar zonder verzet aan ons moeten geven.)
Foto's zijn gemaakt door: Jedi Master Lucia.
|
